Hits: 205

ฉับพลันที่รู้ว่า 4 ปีข้างหน้า ผมจะต้องมาใช้ชีวิตยังดินแดนที่ตัวเองมีความรู้ติดลบอย่าง แม่ฮ่องสอน  

เอิ่ม… 😧😧😧

เหมือนข้างหน้าเป็นกำแพง  🏛  ข้างหลังเป็นป่าใหญ่  🌳  ซ้ายมือเป็นน้ำเชี่ยว 🏞 ฝั่งขวาเป็นภูเขาไฟ 🌋

ยังไงกันดีวะ 😮

… ผมรู้จักแม่ฮ่องสอนในบริบทที่ว่า มันคือ 1 ในจังหวัดของประเทศไทย 🇹🇭

… หนังเรื่องปายอินเลิฟ  🎥🎬 ถ่ายในจังหวัดแม่ฮ่องสอน 🏔

แค่นี้ …. จริง ๆ ….

จริงๆ ก็ได้ทำใจไว้แล้วว่า มันคือจุดเปลี่ยนและความก้าวหน้าของชีวิต เพราะฉนั้น เกี่ยง …. ซะทีไหน
แต่ในจังหวัดที่แม้แต่คนสายเที่ยวอย่างผมยังไม่มีข้อมูลในหน่วยความจำนี่ …. เซอร์ไพรซ์ใช่เล่น
เมื่อได้สติ สิ่งที่ใกล้ตัวที่สุดในตอนนนั้น

สแครชมือถือ  >>>  Googlemap  เส้นทาง  สุราษฎร์ธานี  >>>>> แม่ฮ่องสอน

  • กว่า 1,500 กิโล
  • จากใต้ ไป เหนือ

    • รูปแบบการใช้ชีวิตที่ต่างกันแบบสุดขั้ว 🤔

  • สภาพอากาศ อาหารการกิน ภาษา วัฒนธรรม … บลา ๆ ๆ ๆ

เหมือนจับอะไรใกล้มือได้ก็โยนๆ ลงไปในกระทะ ผัด ๆ คน ๆ วน ๆ  เดี๋ยวมันก็กินได้เอง เพราะตั้งใจไว้แน่วแน่ว่า ที่ไหนไปหมด
ไม่มีความลังเลใด ๆ
เพียงแต่เบื้องต้น มันก็ต้องเช็คทิศทางลมกันซักหน่อย

มองไปข้างหน้าเท่านั้น คิดในแง่บวกอย่างเดียว แล้วชีวิตจะมีความสุข มนุษย์กับการปรับตัว เป็นของคู่กันอยู่แล้ว
ตั้งใจไว้ว่า 4 ปีข้างหน้า จะได้สมุดประสบการณ์ชีวิต 📚 เล่มใหญ่ กลับไป 🏠

แต่ ….. อย่าจินตนาการเรื่องงานนะ  อันนั้นมันชีวิตประจำวันอยู่แล้ว
การจะให้ผมมานั่งทำเว็บไซต์สอนหนังสือ บอกได้เลยว่า

🤒😭😧😥 ไม่ใช่นะคะ

เนื่องด้วยคิดว่า อาชีพของผม การสอนหนังสือมันคือหน้างานอยู่แล้ว และหากเลือกที่จะทำอะไรตอนว่าง ๆ หรือฟุ้งซ่านด้วยการสอนหนังสือ บทความวิชาการ สื่อการเรียนรู้ เป็นอะไรที่ทำใจให้คึกคักได้ยากจริง ๆ
คงมีเพียงไม่กี่อย่างที่ผมพอจะเพลิน ๆ ไปกับเวลาว่างของตัวเอง

หนึ่งในนั้นก็คือการโม้🗣 📢 📣

ผมมองไปว่า นี่คือโอกาสดี ที่จะได้รับประสบการณ์ชีวิตครั้งใหญ่
การไปเที่ยว ทำให้เราได้เห็น ได้รับได้รู้ แต่การไปอยู่ ทำให้เราเข้าใจ และซึมซับมันจนกลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต
เลยคิดไปว่า  คงไม่มีโอกาสไหนในชีวิตอีกแล้ว ที่ผมจะได้มาเป็นคนเหนือแบบ….. จริง ๆ … จังๆ … ถ้าชะตาชีวิต 🏃 ไม่พาไป

สิ่งหนึ่งที่อยากทำมาตลอดหลังการไปเที่ยวคือ
จด ๆ เล่า ๆ โม้ ๆ บอก ๆ ตามสไตล์ของตัวเอง โดยมีคนมานั่งฟัง หรือแอบอ่านแบบเพลิน ๆ
ด้วยเพราะตั้งมั่นอยู่เสมอมาว่า การออกเดินทาง เราจะได้สตอรี่ใหม่ ๆ ทุก ๆ บรรทัด ทุก ๆ ย่อหน้า
จึงเป็นที่มาของการอยากเขียนบล๊อคเล่าเรื่องราว ในสไตล์ของผมเอง

แต่ด้วยที่มันขาดซึ่งแรงจูงใจ (อยากบอกว่า ขี้เกียจ ก็เกรงจะเจ็บเล็ก ๆ ) เพราะตั้งแต่เกิดจนปูนนี้ไม่มีโอกาสไปใช้ชีวิตหาประสบการณ์ยังต่างถิ่น นอกเสียจากการไปเรียนยังเมืองหลวง ซึ่งอันนั้นผมทัศนาได้ว่า ไปทำภาระกิจพิชิตปริญญา การใช้ชีวิตจึง ถูกบีบบังคับไปด้วย แววตามที่มองจากสังคมทางบ้านว่า เอ็ง .. ต้องจบ
โปรเจคสบัดนิ้วบนคีย์บอร์ด เลยเป็นเพียงแค่โครงการที่รอกำหนดฤกษ์ปฏิสนธิจากสมองเสียที 🖋✒🖌
จนกระทั่ง ………

ฉับพลันที่รู้ว่า  4 ปี ข้างหน้า (เป็นอย่างน้อย) ผมจะต้องมาใช้ชีวิตยังดินแดนที่ ตัวเองมีความรู้ติดลบอย่าง แม่ฮ่องสอน…

ตามที่เกริ่นไปว่า ผมไม่มีความรู้เรื่องจังหวัดแม่ฮ่องสอนเลย แต่นี่คือโอกาสที่ดีมาก ๆ ที่ผมได้รับ โดยที่ถูกบังคับจากชะตาชีวิตว่า ยังไง ก็ต้องไป ต้องอยู่กับมันให้ได้

เรื่องราวทั้งหมดของผม จะเป็นในลักษณะเหมือนเล่าให้ฟังกันมากกว่าจะมาเป็นบทความที่มีหลักฐานชวนพยักหน้าเออออ
ทั้งลม ฝน ถนน กลิ่น หรืออะไรต่าง ๆ ก็แล้วแต่ มันมาจากความคิด ความเห็น ที่อยากจะเล่าไปในลักษณะของ กูไปมาแล้ว

บางครั้งก็รู้สึกเสียดายเล็ก ๆ ว่า การออกไปยังโลกกว้างของผม ได้ถูกเก็บไว้ ยังลิ้นชักส่วนตัว แทนที่หลาย ๆ คน จะมีโอกาสได้รับ ได้รู้ และหากว่าเขามีความพร้อม เขาก็จะออกไปยังที่ ๆ ผมได้เล่าให้เขาฟัง

ในเรื่องราวช่วงแรก ๆ ผมคงมีอะไรเกี่ยวกับแม่ฮ่องสอน และทางเหนือเยอะหน่อย เพียงเพราะว่า มันคือปัจจุบัน และเป็นช่วงแห่งการเก็บเกี่ยว ก่อนลาจาก
ส่วนที่เคยเก็บแต้มมาก่อนหน้านี้ทั่วประเทศ มันอาจจะต้องขุดกันมา รื้อฟื้นกันเสียหน่อย

ซึ่งหากใครไปเจอภาพถ่ายตามสถานที่ต่าง ๆ แล้วร้อง ว๊าวววววววว 😮
สวยจังเลย แกรรรรรรรร  👍👋👏👌👍

หากเข้ามาดูบล๊อคของ ผมอาจ……. จะ  🙄😒
(นี่ใช้นิ้วกดหรือจั๊กกะแร้หนีบชัตเตอร์กันแน่วะ )

ด้วยเพราะฝีมือถ่ายภาพของผมอยู่ในระดับ คนขอให้ถ่าย ไม่มีการขออีก เป็นรอบที่ 2
เพราะตัวเองพรแสวง ตีบวก ส่วนพรสวรรค์ ติดลบ 😭 ในด้านการถ่ายภาพ
+ กับคิดว่าปัจจุบัน มือถือคือกล้องถ่ายรูปที่พกง่ายที่สุด
เลยคิดว่า แบบนี้แหละ ง่าย และเหมาะกับคนอย่างผมที่สุดแล้ว
(คือ พยายามจะแต่งเรื่องเพื่อกลบความสามารถในการถ่ายรูปของตัวเองให้มันดูเท่ห์ขึ้นไปอีก 😂😂  )

เลยเป็นกุศโลบายว่า ถ้าอ่านบล๊อคของผมแล้วอยากได้ภาพสวยสมจริง
👉👉👉 คุณต้องออกเดินทางเท่านั้น

ช่วงเวลาแห่งการถ่ายทอดการเดินทางของผม คงต้องเขี่ยลูกเริ่มเล่น
เชื่อว่า มันจะทำให้ใครหลาย ๆ คน คงอยากจะตามกันมา อาจไม่มาก ก็น้อย
ผมสะบัดกลองชีวิตของตัวเองว่า ช่วง 4 ปีนี้ จะเสพทะเลหมอก ทิวเขาแนวดอยทางเหนือ ให้หายอยาก หลังจากที่เรียกร้องโอกาสมาตลอด แต่ก็ยากที่จะเฉียดเข้าไป ด้วยข้อจำกัดที่มากมาย

แต่เมื่อได้มาอยู่แล้ว ..ก็นะ..
จากนั้น คงจะไปเก็บแต้มตามที่ต่าง ๆ ในบ้านเรา จนสาแก่ใจ

งานนี้ผูกเชือกรองเท้ากันเลย……!!!!!!!!

https://kruyuthguide.blogspot.com/
สามารถติดต่อเราได้ที่
https://kruyuthguide.com

One response

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *